Zo gebruik je de STARR-methode tijdens jouw sollicitatiegesprek
Je kunt zeggen dat je goed bent in je werk. Maar wat vertel je als een recruiter vraagt: kun je daar een voorbeeld van geven?
In deze aflevering ontdek je hoe de STARR-methode helpt om jouw ervaring concreet te maken. Wat speelde er, wat was jouw rol en wat deed je precies? Aan de hand van een voorbeeld lopen we door de stappen heen. Ook bespreken we waarom een opdracht die nog niet helemaal af was toch een bruikbaar verhaal kan opleveren, en wat je vertelt bij die laatste R: reflectie.
Lees het volledige transcript
Welkom bij de podcast van Sollicitatiedokter, voor iedereen die op zoek is naar een nieuwe baan en solliciteren best een grote stap vindt. In iedere aflevering krijg je laagdrempelige, praktische tips die je helpen bij het solliciteren.
Je zit in een sollicitatiegesprek en zegt: ik kan goed omgaan met conflicten. En dan komt die vraag: kun je daar een voorbeeld van geven?
Ja. Dan moet je dus ineens laten zien waar dat uit blijkt.
Precies. Want iets over jezelf zeggen is één ding. Maar wat deed je toen het er echt op aankwam?
Hm. En daar helpt die STARR-methode bij, toch? Alleen, vijf letters onthouden terwijl je ook nog een goed antwoord probeert te geven...
Ja, dat klinkt meteen als nog iets waar je op moet letten.
Nou, dat dus.
Maar je kunt die stappen ook al gebruiken bij je voorbereiding. Dan bedenk je vooraf hoe je een ervaring duidelijk vertelt.
Oké. Neem me even mee. Waar staan die letters voor?
Situatie, taak, actie, resultaat en reflectie.
Die eerste drie lijken me best lastig uit elkaar te houden. Je vertelt toch gewoon wat er gebeurde?
Ja, maar daar zitten verschillende dingen in. Bij situatie vertel je wat er speelde. Bij taak gaat het om jouw rol: wat moest jij doen?
Ah. Dus wat er aan de hand was, is nog niet hetzelfde als wat mijn verantwoordelijkheid was.
Precies. En daarna komt de actie: wat heb je daadwerkelijk gedaan of gezegd? Welke aanpak koos je, en waarom?
Daar wordt het pas echt concreet.
Ja. Zullen we het voorbeeld uit het artikel erbij pakken? Dat maakt het verschil wat duidelijker.
Graag.
Het gaat over iemand die solliciteert op een functie waarvoor analytische vaardigheden belangrijk zijn. Die vertelt over een eerdere baan bij een verzekeraar. Daar waren fouten gemaakt in de interne boekingen, waardoor bedragen voor de accountants niet goed zichtbaar waren.
Oké, dat is de situatie. Een probleem in de boekhouding.
Ja. En deze persoon was aangenomen om dat probleem vóór het einde van het boekjaar op te lossen.
Dat is dan de taak. Maar daarmee weet ik nog niet of iemand analytisch is.
Nee, precies. Daarvoor wil je horen hoe die persoon aan de slag ging. In dit voorbeeld werden samen met het team heel veel boekingen nagelopen en gecorrigeerd, met behulp van grote Excel-bestanden.
O ja. Nu hoor je tenminste waar dat analyseren in zat.
Ja. De bestanden uitzoeken, fouten opsporen en die herstellen. Dat zegt meer dan alleen: ik ben analytisch sterk.
Maar wacht. Je zei: samen met het team. Hoe wordt dan duidelijk wat die sollicitant zelf heeft gedaan?
Goede vraag. Daar kun je bij het voorbereiden op doorvragen. Wat was jouw aandeel? Welke stappen heb jij gezet? Het artikel geeft daar ook oefenvragen voor.
Want anders hoor je vooral wat het team heeft gedaan.
Ja. Terwijl jouw eigen rol juist helpt om te begrijpen wat jij meebrengt.
En dan komt het resultaat. Was dat probleem bij die verzekeraar uiteindelijk opgelost?
Nee. Toen de persoon naar een andere afdeling ging, was het project nog niet af.
O. Dat had ik even niet verwacht.
Tijdens het uitzoeken bleken de fouten veel verder terug te gaan dan eerst duidelijk was. Ze hadden dus een groter, onderliggend probleem ontdekt.
Maar kun je zo'n voorbeeld dan wel gebruiken? Je wilt toch vertellen dat je opdracht gelukt is?
In dit voorbeeld was de leidinggevende tevreden over wat er was ontdekt en gedaan. De sollicitant kreeg zelfs een promotie. Het verhaal laat dus zien wat het werk opleverde, ook al was de hele opdracht nog niet afgerond.
Ah, ja. Dus je vertelt eerlijk hoe het afliep, met wat jouw werk daaraan heeft bijgedragen.
Precies.
Dan hebben we nog die laatste R. Reflectie. Is dat gewoon zeggen: ik was tevreden?
Nou, je kijkt ook naar je eigen gedrag. Waarom pakte je het zo aan? En als je het opnieuw zou doen, zou je dan iets veranderen?
Dus even verder dan: het ging goed of het ging niet goed.
Ja. Wat begrijp je achteraf over je eigen aanpak?
Dat maakt het antwoord wel persoonlijker. Je vertelt niet alleen wat er gebeurde, maar ook hoe je ernaar kijkt.
Precies. Soms zie je trouwens nog een extra T achter STARR staan. Die staat voor transfer: wat neem je uit die ervaring mee naar een volgende situatie?
O, wacht. Dus reflectie is terugkijken naar mijn handelen. En transfer is: wat doe ik met wat ik daarvan geleerd heb?
Ja. Bijvoorbeeld de vraag waar je een volgende keer extra op gaat letten.
Oké. Maar stel dat mijn gesprekspartner helemaal niet naar die stappen vraagt?
Dan kun je ze zelf gebruiken om je antwoord op te bouwen. Je hoeft niet te wachten tot een recruiter je er stap voor stap doorheen helpt.
Dus bij de voorbereiding pak je een echte ervaring en kijk je: wordt duidelijk wat er speelde, wat mijn rol was en wat ik deed?
Ja. En vervolgens hoe het afliep en hoe je op je aanpak terugkijkt. Zo maak je van een algemene uitspraak over jezelf een concreet verhaal.
Wat nemen we hiervan mee? Bereid concrete ervaringen voor waarmee je laat zien wat jij zelf hebt gedaan.
En stop niet bij de afloop. Kijk ook terug op je aanpak: waarom deed je het zo, en zou je het opnieuw zo doen?
Dit was de podcast van Sollicitatiedokter. Wil je het artikel rustig nalezen? Je vindt het op Sollicitatiedokter.nl. Bedankt voor het luisteren en veel succes met je volgende stap.

