De Sollicitatiedokter Podcast

De Sollicitatiedokter Podcast

Korte afleveringen met praktische tips over solliciteren, werken en je volgende stap. Bij elke aflevering hoort een artikel, dus jij kiest: lezen of luisteren.

5 afleveringen

Zo gebruik je de STARR-methode tijdens jouw sollicitatiegesprek

Je kunt zeggen dat je goed bent in je werk. Maar wat vertel je als een recruiter vraagt: kun je daar een voorbeeld van geven?

In deze aflevering ontdek je hoe de STARR-methode helpt om jouw ervaring concreet te maken. Wat speelde er, wat was jouw rol en wat deed je precies? Aan de hand van een voorbeeld lopen we door de stappen heen. Ook bespreken we waarom een opdracht die nog niet helemaal af was toch een bruikbaar verhaal kan opleveren, en wat je vertelt bij die laatste R: reflectie.

Lees het volledige transcript

Welkom bij de podcast van Sollicitatiedokter, voor iedereen die op zoek is naar een nieuwe baan en solliciteren best een grote stap vindt. In iedere aflevering krijg je laagdrempelige, praktische tips die je helpen bij het solliciteren.

Je zit in een sollicitatiegesprek en zegt: ik kan goed omgaan met conflicten. En dan komt die vraag: kun je daar een voorbeeld van geven?

Ja. Dan moet je dus ineens laten zien waar dat uit blijkt.

Precies. Want iets over jezelf zeggen is één ding. Maar wat deed je toen het er echt op aankwam?

Hm. En daar helpt die STARR-methode bij, toch? Alleen, vijf letters onthouden terwijl je ook nog een goed antwoord probeert te geven...

Ja, dat klinkt meteen als nog iets waar je op moet letten.

Nou, dat dus.

Maar je kunt die stappen ook al gebruiken bij je voorbereiding. Dan bedenk je vooraf hoe je een ervaring duidelijk vertelt.

Oké. Neem me even mee. Waar staan die letters voor?

Situatie, taak, actie, resultaat en reflectie.

Die eerste drie lijken me best lastig uit elkaar te houden. Je vertelt toch gewoon wat er gebeurde?

Ja, maar daar zitten verschillende dingen in. Bij situatie vertel je wat er speelde. Bij taak gaat het om jouw rol: wat moest jij doen?

Ah. Dus wat er aan de hand was, is nog niet hetzelfde als wat mijn verantwoordelijkheid was.

Precies. En daarna komt de actie: wat heb je daadwerkelijk gedaan of gezegd? Welke aanpak koos je, en waarom?

Daar wordt het pas echt concreet.

Ja. Zullen we het voorbeeld uit het artikel erbij pakken? Dat maakt het verschil wat duidelijker.

Graag.

Het gaat over iemand die solliciteert op een functie waarvoor analytische vaardigheden belangrijk zijn. Die vertelt over een eerdere baan bij een verzekeraar. Daar waren fouten gemaakt in de interne boekingen, waardoor bedragen voor de accountants niet goed zichtbaar waren.

Oké, dat is de situatie. Een probleem in de boekhouding.

Ja. En deze persoon was aangenomen om dat probleem vóór het einde van het boekjaar op te lossen.

Dat is dan de taak. Maar daarmee weet ik nog niet of iemand analytisch is.

Nee, precies. Daarvoor wil je horen hoe die persoon aan de slag ging. In dit voorbeeld werden samen met het team heel veel boekingen nagelopen en gecorrigeerd, met behulp van grote Excel-bestanden.

O ja. Nu hoor je tenminste waar dat analyseren in zat.

Ja. De bestanden uitzoeken, fouten opsporen en die herstellen. Dat zegt meer dan alleen: ik ben analytisch sterk.

Maar wacht. Je zei: samen met het team. Hoe wordt dan duidelijk wat die sollicitant zelf heeft gedaan?

Goede vraag. Daar kun je bij het voorbereiden op doorvragen. Wat was jouw aandeel? Welke stappen heb jij gezet? Het artikel geeft daar ook oefenvragen voor.

Want anders hoor je vooral wat het team heeft gedaan.

Ja. Terwijl jouw eigen rol juist helpt om te begrijpen wat jij meebrengt.

En dan komt het resultaat. Was dat probleem bij die verzekeraar uiteindelijk opgelost?

Nee. Toen de persoon naar een andere afdeling ging, was het project nog niet af.

O. Dat had ik even niet verwacht.

Tijdens het uitzoeken bleken de fouten veel verder terug te gaan dan eerst duidelijk was. Ze hadden dus een groter, onderliggend probleem ontdekt.

Maar kun je zo'n voorbeeld dan wel gebruiken? Je wilt toch vertellen dat je opdracht gelukt is?

In dit voorbeeld was de leidinggevende tevreden over wat er was ontdekt en gedaan. De sollicitant kreeg zelfs een promotie. Het verhaal laat dus zien wat het werk opleverde, ook al was de hele opdracht nog niet afgerond.

Ah, ja. Dus je vertelt eerlijk hoe het afliep, met wat jouw werk daaraan heeft bijgedragen.

Precies.

Dan hebben we nog die laatste R. Reflectie. Is dat gewoon zeggen: ik was tevreden?

Nou, je kijkt ook naar je eigen gedrag. Waarom pakte je het zo aan? En als je het opnieuw zou doen, zou je dan iets veranderen?

Dus even verder dan: het ging goed of het ging niet goed.

Ja. Wat begrijp je achteraf over je eigen aanpak?

Dat maakt het antwoord wel persoonlijker. Je vertelt niet alleen wat er gebeurde, maar ook hoe je ernaar kijkt.

Precies. Soms zie je trouwens nog een extra T achter STARR staan. Die staat voor transfer: wat neem je uit die ervaring mee naar een volgende situatie?

O, wacht. Dus reflectie is terugkijken naar mijn handelen. En transfer is: wat doe ik met wat ik daarvan geleerd heb?

Ja. Bijvoorbeeld de vraag waar je een volgende keer extra op gaat letten.

Oké. Maar stel dat mijn gesprekspartner helemaal niet naar die stappen vraagt?

Dan kun je ze zelf gebruiken om je antwoord op te bouwen. Je hoeft niet te wachten tot een recruiter je er stap voor stap doorheen helpt.

Dus bij de voorbereiding pak je een echte ervaring en kijk je: wordt duidelijk wat er speelde, wat mijn rol was en wat ik deed?

Ja. En vervolgens hoe het afliep en hoe je op je aanpak terugkijkt. Zo maak je van een algemene uitspraak over jezelf een concreet verhaal.

Wat nemen we hiervan mee? Bereid concrete ervaringen voor waarmee je laat zien wat jij zelf hebt gedaan.

En stop niet bij de afloop. Kijk ook terug op je aanpak: waarom deed je het zo, en zou je het opnieuw zo doen?

Dit was de podcast van Sollicitatiedokter. Wil je het artikel rustig nalezen? Je vindt het op Sollicitatiedokter.nl. Bedankt voor het luisteren en veel succes met je volgende stap.

Veel interesses en een breed cv? Zo solliciteer je als multipotential

Veel interesses, verschillende banen en een cv dat alle kanten op lijkt te gaan. Hoe maak je daar bij een sollicitatie een duidelijk verhaal van?

In deze aflevering ontdek je hoe je de rode draad in je ervaring vindt, wat je meer ruimte kunt geven op je cv en hoe je uitlegt waarom een nieuwe richting bij je past.

En wat zoek je zelf eigenlijk? Afwisseling en ontwikkeling klinken mooi, maar hoe ziet dat er voor jou uit? Je krijgt concrete vragen mee om te ontdekken of een baan aansluit op jouw wensen.

Lees het volledige transcript

Welkom bij de podcast van Sollicitatiedokter, voor iedereen die op zoek is naar een nieuwe baan en solliciteren best een grote stap vindt. In iedere aflevering krijg je laagdrempelige, praktische tips die je helpen bij het solliciteren.

Nou, je hebt dus een cv met allerlei verschillende banen. Vond je allemaal interessant, heb je van alles geleerd. En dan komt die vraag: wat wil je nou eigenlijk?

Oef. Alsof je meteen één ding moet noemen.

Ja! Terwijl je denkt: nou ja, meerdere dingen dus.

Maar, hm... weet je dan niet wat je wilt? Of is dat gewoon lastig uit te leggen?

Dat laatste kan heel goed. Veel interesses hebben betekent niet dat je keuzes nergens op slaan.

Nee, precies.

In het artikel gaat het over multipotentials. Mensen met veel interesses en talenten, die daar ook iets mee willen doen.

Ah, ja. Moet je jezelf dan ook zo noemen bij een sollicitatie?

Nee hoor.

O, oké.

Vertellen hoe je werkt en wat je zoekt, zegt meer. Maar hoe maak je daar een duidelijk verhaal van?

Ik denk dat je al snel bij die functietitels blijft hangen. Horeca, evenementen, kantoorwerk... ja, dat klinkt nogal verschillend.

Hm-hm. Maar wat deed je binnen die banen?

O, wacht. Je bedoelt: misschien was je overal dingen aan het regelen?

Ja. Plannen, afstemmen, zorgen dat alles op tijd klaar was.

Ah! Dan zit er dus wel iets in wat steeds terugkomt.

Precies. Alleen zie je dat misschien zelf niet meteen.

Nee, want voor jou was het gewoon je werk. Dan denk je niet meteen: kijk mij eens goed kunnen plannen.

Nee, haha. Terwijl dat dus wel kan zijn wat die banen met elkaar verbindt.

Maar hoe ontdek je dat? Want nu hebben we een voorbeeld waarbij het mooi samenkomt.

Ja, snap ik. Coach en trainer Catelijne Gerlag noemt daar een oefening voor: schrijf je werkzaamheden, talenten en interesses op losse briefjes.

Alles door elkaar?

Eerst los opschrijven, ja. Daarna leg je bij elkaar wat op elkaar lijkt.

Hm. Dus eerst kijken wat je steeds deed. En dán pas proberen daar een verhaal van te maken.

Ja. Misschien bracht je steeds mensen bij elkaar. Of maakte je ingewikkelde informatie begrijpelijk.

Oké, maar nu heb je die samenhang. Dan wil je toch ook laten zien hoeveel je allemaal hebt gedaan?

Ja, alleen... moet alles even uitgebreid?

Nou, als je er trots op bent...

Snap ik. Maar wat heeft deze werkgever eraan voor deze functie?

Ah, ja. Die kijkt met een andere vraag naar je cv.

Precies. Pak de vacature erbij. Welke vijf eisen of werkzaamheden zijn het belangrijkst? Zoek daar voorbeelden uit jouw ervaring bij.

Ook uit die horecabaan, bijvoorbeeld?

Ja, als het aansluit.

Dus je hoeft niet... wacht, je hoeft niet dezelfde functie gehad te hebben. Je moet kunnen laten zien dat je iets relevants hebt gedaan.

Ja! Heb je collega's ingewerkt? Dan heb je ervaring met uitleggen en begeleiden.

Alleen, daarmee heb je nog geen onderwijsbevoegdheid.

Nee, precies. Vertel gewoon wat je daadwerkelijk deed.

En dat geef je dan meer ruimte?

Ja. Wat minder aansluit, beschrijf je korter.

Hm. Dus je kiest wat je benadrukt. Je maakt je verleden niet anders.

Juist.

Dat maakt het wel minder ingewikkeld. Want je hoeft niet ineens één heel ander persoon te worden voor die vacature.

Nee. Maar je moet wel iets meer vertellen dan: ik ben veelzijdig en leer snel.

Ja, dat klinkt nog vrij... nou ja, wat kan iemand daarmee?

Precies. Het artikel geeft een voorbeeld van iemand die een nieuw planningssysteem leerde gebruiken en daarna collega's ermee hielp.

O ja. Dan zie je wat dat snelle leren oplevert.

Ja. Wel een voorbeeld kiezen dat klopt met jouw eigen ervaring, natuurlijk.

Zeker. En als je juist dat begeleiden leuk vond, kun je ook uitleggen waarom je daar nu meer mee wilt doen.

Ja, mooi. Dan wordt een overstap al begrijpelijker.

Omdat die nieuwe richting ergens vandaan komt.

Hm-hm. Maar dan wil ik wel even terug naar het begin. Wat zoek je nou eigenlijk?

Ja. Afwisseling, zou je misschien zeggen.

Oké. Wat is dat dan?

Verschillende dingen doen. Nieuwe onderwerpen leren kennen...

Allemaal op dezelfde dag?

O. Nee, dat hoeft niet. Je kunt ook een tijd helemaal in één project duiken en daarna iets nieuws willen.

Ja, precies. Dat is óók afwisseling.

Ah, dus met alleen dat woord weet een werkgever eigenlijk nog niet zoveel.

Nee. En andersom ook: als zij zeggen dat de baan afwisselend is, wat bedoelen ze daarmee?

Ja, goeie. Dan zou ik willen weten hoe zo'n gewone werkweek eruitziet.

Hm-hm.

Welke taken steeds terugkomen. En hoe vaak er nieuwe projecten beginnen.

Ja. Dan krijg je iets concreets om je bij voor te stellen.

En ontwikkeling? Dat staat ook nogal eens bij wat iemand zoekt.

Ja, maar dat hoeft niet meteen promotie te betekenen. Misschien wil je je juist verdiepen, of een ander vakgebied leren kennen.

O ja. Dus ook daar: wat bedoel jíj ermee?

Precies. En vraag welke ruimte daarvoor is.

Hm. Je bent dus niet alleen aan het uitleggen waarom ze jou moeten kiezen.

Nee, jij kijkt ook of je daar prettig kunt werken.

Ja. Dat vergeet je misschien een beetje als je zo bezig bent met je cv uitleggen.

Snap ik. Maar die vraag mag er dus óók zijn. Wat nemen we hiervan mee?

Zoek wat terugkomt in je verschillende banen. En kies concrete voorbeelden die laten zien wat je daarvan meeneemt naar deze functie.

En maak duidelijk wat jij zoekt. Vraag door over de werkweek en ontwikkeling, zodat je ook kunt beoordelen of het werk bij je past.

Dit was de podcast van Sollicitatiedokter. Wil je het artikel rustig nalezen? Je vindt het op Sollicitatiedokter.nl. Bedankt voor het luisteren en veel succes met je volgende stap.

Te weinig werkervaring? Zo laat je toch zien wat je kunt

Je zoekt je eerste baan, maar krijgt steeds te horen dat je te weinig werkervaring hebt. Hoe laat je dan zien wat je kunt?

Niels en Ruth bespreken hoe je met een klein oefenproject jouw aanpak zichtbaar maakt, hoe je iemand uit het werkveld om bruikbare feedback vraagt en welke ervaring je misschien al hebt zonder die zelf zo te noemen. Denk aan een studieproject of activiteiten bij je sportvereniging.

Je hoeft niet alles tegelijk te doen. Ook één kleine, haalbare stap kan je iets concreets geven om tijdens een sollicitatie over te vertellen.

Lees het volledige transcript

Te weinig werkervaring? Zo laat je toch zien wat je kunt

Welkom bij de podcast van Sollicitatiedokter, voor iedereen die op zoek is naar een nieuwe baan en solliciteren best een grote stap vindt. In iedere aflevering krijg je laagdrempelige, praktische tips die je helpen bij het solliciteren.

En vandaag die afwijzing waar je als starter zo weinig mee kunt: je hebt te weinig werkervaring.

Ja. Je zoekt je eerste baan, maar je moet blijkbaar eerst ergens je eerste baan hebben gehad.

Precies. En ondertussen denk je: geef me de kans, dan kan ik het leren.

Maar hoe laat je dat zien als je steeds niet wordt uitgenodigd?

Je kunt bijvoorbeeld zelf iets maken dat bij het werk past. Een klein oefenproject waarmee je laat zien hoe je een opdracht aanpakt.

Zelf een opdracht verzinnen?

Ja. Stel, je wilt in communicatie werken. Dan kun je een campagne uitwerken voor een fictieve organisatie.

Oké, maar dan maak ik een paar mooie berichten voor sociale media. Is dat genoeg?

Dan zou ik juist ook willen weten: voor wie zijn die berichten? Wat wil je ermee bereiken? En waarom kies je voor deze aanpak?

Ah, dus ik moet je meenemen in mijn keuzes.

Ja. Wat is het probleem van die organisatie en hoe helpt jouw campagne daarbij? Je kunt ook uitzoeken welke theorie je aanpak ondersteunt.

Dat klinkt meteen best groot. Ik zag mezelf al weken aan die keukentafel zitten.

Haha, je moet er ook nog gewoon kunnen eten.

Dat lijkt me een redelijke voorwaarde.

Houd het dus haalbaar. Iets wat je met jouw tijd en middelen kunt afmaken. Een overzichtelijk, uitgewerkt voorbeeld geeft je al iets om over te praten.

En als je helemaal niet in communicatie wilt werken?

Dan kies je iets uit jouw richting. Een draaiboek voor een activiteit, als je evenementen wilt organiseren. Of een voorbeeldwebsite, als je websites wilt bouwen.

O ja. Dan kun je tijdens een gesprek ook echt iets laten zien.

Precies. En erbij vertellen hoe je het hebt aangepakt. Wel duidelijk zeggen dat het een eigen oefenproject is.

Dus geen fictieve opdrachtgever die opeens op mijn cv verschijnt.

Nee, die organisatie mag verzonnen zijn. Het verhaal over jouw ervaring moet kloppen.

Ja, helder. Maar hoe weet ik vervolgens of wat ik heb gemaakt een beetje goed is?

Daar kun je iemand uit het werkveld bij betrekken. Een oud-stagebegeleider bijvoorbeeld, of iemand die je via LinkedIn benadert.

Met de vraag: wat vind je ervan?

Kan, maar wat wil je dan precies weten?

Of ik ergens de plank missla, denk ik.

Vraag dat dan concreet. Is mijn aanpak logisch? Mis ik iets? Wat zou jij in de praktijk anders doen?

Ja, dat geeft die ander ook wat meer richting.

En jou bruikbare feedback. Je kunt vervolgens kijken wat je wilt aanpassen en waarom.

Wacht, dat is eigenlijk ook iets om in je sollicitatie te vertellen. Hoe je met die feedback bent omgegaan.

Ja! Dan heb je een voorbeeld van hoe je iets oppakt, advies vraagt en verder leert.

Dat maakt zo'n project wel interessanter dan alleen het eindresultaat.

Zeker. Je kunt uitleggen welke keuzes je onderweg hebt veranderd.

Maar iemand benaderen kan ook spannend zijn. Zeker als je nog bijna niemand kent.

Dan kun je klein beginnen. Je hoeft ook niet meteen een project op te sturen. Vraag bijvoorbeeld iemand twintig minuten over het vak en de organisatie.

Maar zit ik dan eigenlijk om een baan te vragen?

Je vraagt om een gesprek. Hoe ziet iemands werkdag eruit? Welke vaardigheden gebruikt diegene? Wat had die graag geweten vóór de eerste baan?

Daar kun je dus ook ontdekken of het werk wel is wat je ervan verwacht.

Ja. Of je hoort een functietitel die je nog niet kende. Soms komt er later een kans uit zo'n contact, maar dat hoeft niet het doel te zijn.

Oké, dat haalt er wel wat druk af. En stel nou dat je momenteel echt geen energie hebt om iets nieuws te maken?

Dan kun je ook opnieuw kijken naar wat je al hebt gedaan. Bij een studieproject, je sportvereniging of in je vrije tijd.

Alleen voelt een groepsopdracht misschien niet als iets bijzonders.

Wat deed jij in die groep?

Laten we het voorbeeld uit het artikel nemen: de planning bijhouden.

Kijk. Dan kun je vertellen dat je voor een project met vier studenten de planning maakte en bijhield wat er nog ingeleverd moest worden.

Dat zegt wel meer dan: ik kan goed organiseren.

Ja. Beschrijf jouw bijdrage en wat je hebt geleerd. Ook wat je een volgende keer anders zou doen.

Dus je hoeft het niet mooier te maken dan het was.

Nee. En je hoeft ook niet na iedere afwijzing nóg meer te gaan doen. Je tijd, geld en energie kunnen beperkt zijn. Een afwijzing betekent niet dat je te weinig initiatief hebt genomen.

Fijn dat je dat zegt. Eén bericht sturen of een oud schoolproject erbij pakken kan dus ook een stap zijn.

Zeker. Wat nemen we hiervan mee?

Maak concreet wat jij kunt: met een haalbaar oefenproject of een duidelijk voorbeeld van jouw bijdrage aan iets wat je al hebt gedaan.

En vraag gericht om feedback. Dan kun je ook laten zien wat je leert en hoe je jouw aanpak verbetert.

Dit was de podcast van Sollicitatiedokter. Wil je het artikel rustig nalezen? Je vindt het op Sollicitatiedokter.nl. Bedankt voor het luisteren en veel succes met je volgende stap.

Waarom je niet wordt uitgenodigd voor de sollicitatiegesprekken… Wij leggen je het uit!

Je verstuurt sollicitatie na sollicitatie, maar je inbox blijft stil. Ligt het aan je cv, de vacatures waarop je reageert of speelt er iets anders?

In deze aflevering bespreken we een peiling onder 215 werkzoekenden van The Talentpool Community. De deelnemers kregen gemiddeld 1,9 uitnodigingen per tien sollicitaties. Wat kun je doen als die gesprekken bij jou uitblijven?

Je hoort hoe je jouw ervaring duidelijker naar voren brengt in je cv, wat een gerichte motivatiebrief toevoegt en welke vragen je een recruiter kunt stellen na een afwijzing. Ook bespreken we hoe je patronen herkent, zodat je niet na iedere afwijzing je hele aanpak verandert.

Praktische tips om bij sollicitatie nummer elf gerichter aan de slag te gaan.

Lees het volledige transcript

Welkom bij de podcast van Sollicitatiedokter, voor iedereen die op zoek is naar een nieuwe baan en solliciteren best een grote stap vindt. In iedere aflevering krijg je laagdrempelige, praktische tips die je helpen bij het solliciteren. Vandaag bespreken we waarom je na tien sollicitaties soms maar twee keer wordt uitgenodigd. En wat je kunt bekijken als je reacties uitblijven.

Dat uitblijven van reacties is een lastige. Je leest dat werkgevers personeel zoeken, je verstuurt je sollicitaties, en vervolgens blijft het stil. Dan kun je al snel denken: ligt het aan mij?

Terwijl je dat uit die stilte helemaal niet kunt afleiden. In het artikel van Sollicitatiedokter staat een peiling onder 215 werkzoekenden uit de community van The Talentpool Community. Gemiddeld kregen deelnemers 1,9 uitnodigingen per tien sollicitaties. Ze verwachtten er ongeveer 2,5.

Dus je rekent op twee of drie gesprekken, maar krijgt er gemiddeld nog geen twee. En een deel werd helemaal niet uitgenodigd, toch?

Ja. Van de deelnemers die tien of meer sollicitaties verstuurden, kreeg 21 procent geen enkele uitnodiging. Wel even erbij: dat gaat over deze deelnemers. We kunnen niet zeggen dat dit percentage voor alle werkzoekenden in Nederland geldt.

Maar voor iemand die geen gesprekken krijgt, kan het wel herkenning geven. Je bent blijkbaar niet de enige. Alleen: daarmee weet je nog niet wat je bij de volgende sollicitatie anders kunt doen.

Nee. En daar gaat het artikel juist verder op in. Want geen uitnodiging betekent niet automatisch dat je niet geschikt bent. Misschien sluiten de functies minder goed aan. Misschien heb je passende ervaring, maar staat die niet duidelijk in je cv. Of valt je sollicitatie tussen andere reacties onvoldoende op.

Die tweede vind ik interessant. Je kunt dus de ervaring hebben, en toch komt die niet over. Dan is de vraag niet alleen: pas ik bij deze baan? Maar ook: kan de werkgever dat zien?

Dat zijn inderdaad twee aparte vragen. Het artikel stelt voor om drie of vier recente vacatures naast je cv te leggen. Sluit je aan bij de belangrijkste eisen? En ziet iemand die je cv voor het eerst leest die aansluiting ook meteen?

Ik hoor daar wel een mogelijke valkuil in. Dat iemand nu denkt: ik moet dus aan werkelijk ieder punt uit de vacature voldoen.

Dat zegt het artikel juist niet. Je hoeft niet aan alles te voldoen. Maar als meerdere belangrijke eisen weinig aansluiten, kan dat meespelen. Heb je relevante ervaring wel, dan wil je die zichtbaar maken. Een recruiter moet niet hoeven puzzelen om jouw aansluiting te vinden.

Een cv als zoekplaatje. Dat maakt het de lezer inderdaad niet makkelijker. Maar aanpassen per vacature klinkt al snel alsof je iedere keer helemaal opnieuw moet beginnen.

Dat hoeft volgens het artikel niet. Het gaat erom dat je de ervaring, vaardigheden en resultaten naar voren haalt die voor die functie belangrijk zijn. Je verandert dus wat je benadrukt. En soms ook hoe concreet je het beschrijft.

Zoals het voorbeeld met social media. “Verantwoordelijk voor social media” klinkt op het eerste gezicht best duidelijk. Je weet tenminste waar iemand aan werkte.

Je kent het onderwerp, maar nog nauwelijks de werkzaamheden. Het artikel maakt dat concreter: iemand beheerde drie socialmediakanalen en ontwikkelde een contentplanning. Dan kun je je beter voorstellen wat die persoon deed.

En daar kan een resultaat bij, bijvoorbeeld meer bereik of websiteverkeer. Maar alleen als je dat ook echt kunt onderbouwen.

Ja, dat is geen zin die je zomaar moet kopiëren. Je beschrijft je eigen bijdrage en een resultaat dat je daadwerkelijk hebt behaald. Anders vervang je een vage formulering door een mooie claim waar je niets over kunt uitleggen.

Dat geldt dan ook voor je motivatiebrief. “Ik ben enthousiast” vertelt nog niet waarom je juist deze functie wilt.

Daar legt het artikel ook de nadruk op. Je brief hoeft je cv niet opnieuw samen te vatten. Leg uit waarom je ervaring bij deze functie aansluit en waarom je bij deze organisatie wilt werken. Wat spreekt je aan? En wat breng je mee?

Maar laten we ook die andere mogelijkheid vasthouden. Je kunt dat allemaal duidelijk opschrijven en alsnog worden afgewezen. Dan is het nogal veel gevraagd om meteen te concluderen dat je sollicitatie niet goed was.

Die conclusie kun je ook niet zomaar trekken. Er kan iemand zijn met meer relevante ervaring. Daarom is het nuttig om te kijken waar je vastloopt. Geen gesprekken? Bekijk dan vooral je vacaturekeuze, cv en brief. Wel gesprekken, maar daarna niet verder? Dan zit het knelpunt mogelijk ergens anders.

Je cv heeft je dan in ieder geval aan tafel gekregen. Dat hoef je dus niet uit frustratie meteen weer helemaal om te gooien. Alleen krijg je vaak zo'n standaardafwijzing waarin nauwelijks iets staat.

En zonder uitleg blijft het gissen. Het artikel noemt dat ook: 51 procent van de deelnemers noemt een afwijzing zonder uitleg een van de grootste stressbronnen. Voor 41 procent is helemaal geen reactie krijgen zo'n stressbron.

Dus het gaat niet alleen om afgewezen worden. Het gaat ook om niet begrijpen waarom. Kun je daar zelf nog iets aan doen?

Je kunt om feedback vragen, eventueel telefonisch. Niet om de beslissing terug te draaien, maar om te begrijpen wat de doorslag gaf. Bijvoorbeeld: welke ervaring hadden de kandidaten die wel doorgingen? Of: was er iets in mijn cv of motivatie waardoor je twijfelde aan de aansluiting?

Dat zijn specifiekere vragen dan alleen “waarom ben ik afgewezen?”. En het antwoord kan dus ook zijn: je sollicitatie was passend, maar iemand anders had meer ervaring.

Ja. Dat is ook nuttige informatie. Dan hoef je niet automatisch alles te veranderen. Krijg je juist vaker te horen dat relevante ervaring onvoldoende zichtbaar is, dan heb je een concreet punt om te bekijken.

Eén reactie is nog geen patroon. Maar als iets bij verschillende sollicitaties terugkomt, kun je er meer mee. Het artikel stelt daarom voor om feedback kort op te schrijven.

Zodat je later kunt terugkijken. En dan gericht één of twee punten aanpassen. Het artikel waarschuwt eigenlijk tegen na iedere afwijzing lukraak alles veranderen. Dan wordt het lastig om te beoordelen of een aanpassing iets oplevert.

Wat me ook opviel: meer tijd besteden aan solliciteren ging in deze peiling niet samen met meer uitnodigingen per tien sollicitaties. Dat schuurt wel met het idee: als ik maar harder zoek, komt het goed.

Er werd geen verband gevonden tussen die uren en het aantal uitnodigingen per tien sollicitaties. Dat zegt niet dat inspanning zinloos is. Het geeft wel aanleiding om te kijken waar je die tijd aan besteedt. Nog meer vacatures zoeken is misschien niet de enige mogelijkheid.

Het artikel noemt ook je netwerk en LinkedIn. Mensen laten weten wat je zoekt, duidelijk maken wat je kunt, of contact leggen met iemand die een functie heeft waar je nieuwsgierig naar bent. Daarmee hoef je vacaturesites niet meteen los te laten.

Je voegt andere manieren toe om in beeld te komen. Zonder de belofte dat daar meteen een baan uit volgt. Maar laten we teruggaan naar die elfde sollicitatie. Wat nemen we hiervan mee?

Eén: leg een paar recente vacatures naast je cv. Kijk of je aansluit bij de belangrijkste eisen én of een lezer die aansluiting duidelijk kan zien. Dat zijn twee verschillende controles.

En twee: gebruik feedback om patronen te herkennen. Kies één of twee punten om te verbeteren. Een afwijzing is op zichzelf geen reden om je hele aanpak opnieuw uit te vinden.

Dit was de podcast van Sollicitatiedokter. Wil je het artikel rustig nalezen? Je vindt het op Sollicitatiedokter punt nl. Bedankt voor het luisteren en veel succes met je volgende stap.

Waarom recruiters je cv niet meer zomaar geloven (en wat jij eraan doet)

Je hebt je cv zorgvuldig opgesteld. Toch wil een werkgever weten of je ook echt kunt wat erop staat. Hoe maak je jouw ervaring geloofwaardig?

In deze aflevering bespreken we waarom werkgevers kritisch naar cv’s kijken en hoe je jouw vaardigheden onderbouwt met concrete voorbeelden. Je hoort waarom woorden als ‘klantvriendelijk’ weinig vertellen zonder uitleg, en hoe je AI kunt gebruiken om je cv aan te scherpen zonder je ervaring aan te dikken.

Ook bespreken we wat je kunt verwachten van een praktijkopdracht of vaardighedentest en hoe je je daarop voorbereidt.

Praktische tips om duidelijk te laten zien wat je kunt, op je cv én tijdens het sollicitatiegesprek.

Lees het volledige transcript

Welkom bij de podcast van Sollicitatiedokter, voor iedereen die op zoek is naar een nieuwe baan en solliciteren best een grote stap vindt. In iedere aflevering krijg je laagdrempelige, praktische tips die je helpen bij het solliciteren. Vandaag bespreken we waarom recruiters je cv niet meer zomaar geloven. En hoe je laat zien dat wat erop staat ook echt klopt.

Ja, want dat is nogal wat. Je doet je best op je cv, verstuurt het, en aan de andere kant denkt iemand: eerst maar eens zien of dit allemaal waar is.

Terwijl je misschien gewoon eerlijk hebt opgeschreven wat je kunt.

Precies. Dus de vraag is: hoe maak je dat geloofwaardig, zonder dat je jezelf ineens groter hoeft te maken?

Het artikel op Sollicitatiedokter bespreekt onderzoek van iCIMS en Lighthouse Research & Advisory. Slechts één op de drie werkgevers vertrouwt op de inhoud van een cv bij functies waarvoor veel mensen worden geworven, bijvoorbeeld in retail, horeca en zorg.

Eén op de drie?

Ja. In retail en horeca ligt dat vertrouwen nog lager. Dit gaat dus over de onderzochte werkgevers en die functies. Niet over iedere recruiter die jouw cv opent.

Goed om erbij te zeggen. Anders klinkt het alsof je bij elke sollicitatie al met een achterstand begint.

Wel zegt zeventig procent van de ondervraagde werkgevers weleens tot regelmatig kandidaten tegen te komen die zichzelf bewust verkeerd voorstellen.

Oké. Maar dat betekent niet dat zeventig procent van de kandidaten liegt.

Nee, dat is een andere uitspraak. Het percentage gaat over werkgevers die dit tegenkomen. Het zegt niet hoeveel kandidaten het doen.

En als jij eerlijk bent, wil je natuurlijk niet de rekening krijgen van iemand die zijn ervaring heeft aangedikt.

Nee. Daarom legt het artikel de nadruk op onderbouwen. Je schrijft op wat je kunt, maar zorgt ook dat je er iets over kunt vertellen.

Zoals bij zo'n woord als klantvriendelijk.

Ja.

Dat kun je op je cv zetten, maar daarmee weet de lezer nog niet hoe jij met klanten omgaat.

Precies. Het artikel adviseert concrete taken en resultaten te noemen. Dus kijk naar je eigen werk: wat deed je, en waaruit blijkt die vaardigheid? Dat geeft meer houvast dan alleen het woord klantvriendelijk.

Maar niet iedereen heeft omzetcijfers of percentages om erbij te zetten.

Nee, en je hoeft ook geen indrukwekkend getal te verzinnen. Een concrete taak kan al duidelijker maken wat je ervaring inhoudt. Het gaat om informatie die je kunt toelichten.

Dus als ik tijdens een gesprek de vraag krijg: kun je daar iets meer over vertellen? Dan heb ik een antwoord.

Ja. En juist bij je voorbereiding kun je dat al nagaan. Lees je cv eens met die vraag in gedachten.

Waar zou iemand op doorvragen?

En kan ik dat dan uitleggen? Als dat lastig wordt, moet je misschien preciezer formuleren wat je bedoelt.

Er zit trouwens ook een AI-kant aan dit verhaal. Want je kunt een chatbot vragen om je cv wat sterker te schrijven.

Ja, daar is het artikel duidelijk over: AI kan helpen met formuleren, maar mag je ervaring niet verzinnen.

Een zin kan dus heel professioneel klinken, terwijl je denkt: wacht, dit is niet helemaal wat ik deed.

Dan moet je die aanpassen. Jij moet de inhoud herkennen als jouw ervaring. Ook als de formulering van een tool komt.

Een nettere zin maakt je nog niet ineens verantwoordelijk voor een heel project.

En je wilt tijdens het gesprek niet hoeven uitleggen waarom je cv iets anders zegt dan jij.

Maar werkgevers kijken dus ook vaker verder dan dat papier. In het artikel staat skills-based hiring. Wat betekent dat voor iemand die solliciteert?

Selecteren op aantoonbare vaardigheden. Naast je cv kun je een praktische opdracht of vaardighedentest tegenkomen. Het artikel beschrijft dat werkgevers daar meer op willen inzetten.

Dat klinkt eerlijk gezegd ook een beetje spannend. Je hebt je cv eindelijk af, en dan komt er nog een test.

Dat kan zo voelen. Maar komt jouw ervaring op papier niet goed over? Dan kan een opdracht juist helpen om te laten zien wat je kunt.

Ah, je krijgt dus een andere manier om jezelf te presenteren.

Ja. Geen garantie dat je wordt aangenomen, maar wel een mogelijkheid om je vaardigheden te laten zien.

En hoe bereid je je daarop voor? Je weet natuurlijk niet precies welke opdracht je gaat krijgen.

Dat hoeft ook niet. Kijk volgens het artikel eerst welke vaardigheden voor de functie belangrijk zijn. Zoek daar concrete voorbeelden uit je eigen ervaring bij.

Die je vervolgens ook kunt gebruiken als er geen test is, maar gewoon een gesprek.

Klopt. Die voorbereiding is dus niet alleen voor een mogelijke opdracht. Je denkt alvast na over wat je kunt en hoe je dat uitlegt.

En diploma's en certificaten? Die blijven toch ook gewoon relevant?

Zeker. Vooral in de zorg noemt het artikel diploma's en registraties. Zorg dat ze compleet, actueel en te controleren zijn.

Oké. Je hoeft dus niet ineens je hele cv weg te gooien.

Nee, dat is ook de conclusie van het artikel. Het cv houdt waarde. Alleen wil je duidelijker kunnen onderbouwen wat je erop zet.

Wat nemen we hiervan mee?

Eén: pak je cv erbij en kijk naar de vaardigheden die je noemt. Kun je bij iedere relevante vaardigheid vertellen waaruit die blijkt?

En twee: bereid die voorbeelden alvast voor. Voor een gesprek én voor een mogelijke praktijkopdracht. Ook als je AI gebruikt om te schrijven, moet het verhaal van jou blijven.

Ja. Zodat je straks niet hoeft te verdedigen hoe mooi het klinkt, maar kunt vertellen wat je daadwerkelijk hebt gedaan.

Dit was de podcast van Sollicitatiedokter. Wil je het artikel rustig nalezen? Je vindt het op Sollicitatiedokter punt nl. Bedankt voor het luisteren en veel succes met je volgende stap.

Het Talentpool-profiel op een laptop

Jouw droombaan begint met één slimme stap.

The Talentpool Community verbindt jouw profiel met bedrijven die actief op zoek zijn naar talent zoals jij. Relevante matches. Echte kansen. Volledige regie in jouw handen.

Maak je gratis profiel aan

Waar ben je naar op zoek?

Naar het zoeken van kandidaten bij je vacatures

Naar het beheren van je abonnement